BEN Mİ GRİYİM...

ben mi?....
kurumuş toprak,
toprak çatlak,
bir yudum suya hasret..
hasret içimde gözlerimde hüzün...
bulutlarmı kara yoksa ben mi griyim...
yağmur,
su demek, toprağa su gerek...
bulutlar kara,
hasret bitecek...
kuru toprak, gönlüm gibi
sevdalarım bulutlarda,
toprak çatlak, acıyor ruhum...
gönlüm hasret yağmurlara...
ben mi griyim,
yoksa bulutlarmı kara...

-Bekir Birincioğlu-

AH BE HAYAT.....

Dışım başka içim başka
Bir gümüş çerçeveden
Bakıyorum yaşama
Aslında koca bir çınar
Kadar yaşlı ve yorgun
Eskiden de deliydim
şimdi durgun...
İçimde yangınlar var
Aslında..
Gülerken ağlar içim...
Bakma sen güneşin parlaklığına
Gün batımları gibi
Hüzünlerdeyim...
Ah Be hayat ne çektirdin...

-Bekir Birincioğlu-

ZAMAN...

Zaman sanki el freni çekilmiş
bir araba misali
bana inat ilerlemiyor sanki...
gönlümde
bir kahve fincanı dolusu hüzün,
bir bardak dolusu da umut var.
Savrulup giderken düşlerim
peşi sıra koşmaktan yorulmuş bedenim,
ne fenasın sen zaman
ince saz gibisin el aman
gurbetimde kışlar bitmiyor
gündüzler gecelerime inat
zifiri karanlık bu sıralar
içimde hüzzam kokan şarkılar
dilimde mırıldanmalar...
gülüşünü gülüşüme kat
isterse hiç geçmesin zaman...